ค่า ความแข็งโมห์ของโบรอนคาร์ไบด์ (B₄C) อยู่ที่ประมาณ 9.3 ถึง 9.5
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น นี่คือตำแหน่งของมันบน มาตราโมห์ส :
-
9: คอรันดัม (ทับทิม, ไพลิน)
-
9.3–9.5: โบรอนคาร์ไบด์ ( B₄C )
-
9.5–10: คิวบิกโบรอนไนไตรด์ (cBN)
-
10: เพชร
เหตุใดมาตราโมห์จึงมีความแม่นยำน้อยลงสำหรับวัสดุที่แข็งมากเป็นพิเศษ
มาตรา โมห์ เป็น มาตราจัดลำดับความต้านทานต่อการขีดข่วน จาก 1 (ทัลก์) ถึง 10 (เพชร) เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการระบุแร่ธาตุ แต่ความแม่นยำจะลดลงเมื่อถึงระดับสูงมาก นี่คือเหตุผลที่วัสดุที่มี ค่าความแข็ง เชิงปริมาณ แตกต่างกันมาก (เช่น B₄C ที่ประมาณ 38 GPa และเพชรที่ประมาณ 100 GPa) สามารถได้รับการจัดอันดับระหว่าง 9 ถึง 10 ได้
สำหรับเซรามิกส์ทางวิศวกรรมสมัยใหม่ เช่น โบรอนคาร์ไบด์ นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรส่วนใหญ่ใช้ มาตรวัดเชิงปริมาณ เป็นหลัก :
-
ความแข็งวิคเกอร์ (Hv): ~30–40 GPa
-
ความแข็งแบบ Knoop (Hk): ประมาณ 27–30 GPa
เครื่องชั่งเหล่านี้ใช้แรงกดที่ทราบค่าด้วยหัวกดเพชรทรงพีระมิดเพื่อวัดขนาดของรอยพิมพ์ถาวร ให้ผลลัพธ์ที่แม่นยำและสามารถทำซ้ำได้ เพื่อใช้เปรียบเทียบโดยตรง
สรุปเกี่ยวกับความแข็งของโบรอนคาร์ไบด์
-
ความแข็งโมห์: ~9.3–9.5 – ซึ่งบอกได้อย่างกระชับว่าแข็งกว่าไพลิน (9) และเกือบจะแข็งเท่าเพชร (10)
-
ในทางปฏิบัติ: หากคุณลองทำการ ทดสอบความแข็งแบบคลาสสิกของโมห์ส ผลึกโบรอนคาร์ไบด์คุณภาพสูงและคมจะ สามารถ ขูดคอรันดัม (แซฟไฟร์) ได้ อย่างง่ายดาย อาจจะสามารถขูดตัวมันเองได้ (มีความแข็งเท่ากัน) อาจจะทิ้งรอยขีดข่วนจางๆ บนเพชรหรือคิวบิกโบรอนไนไตรด์ภายใต้แรงกดสูง และเกือบจะแน่นอนว่าจะถูก วัสดุ ทั้งสองนั้น ขูดได้
ดังนั้น แม้ว่า “Mohs 9.5” จะเป็นคำย่อที่ถูกต้องและมีประโยชน์สำหรับความต้านทานต่อการขีดข่วนที่สูงมาก แต่ข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้องทางเทคนิคมากกว่าคือ โบรอนคาร์ไบด์เป็นวัสดุที่แข็งที่สุดเป็นอันดับสาม รองจากเพชรและคิวบิกโบรอนไนไตรด์เท่านั้น